Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3867 K.2014/22326

Taraflar arasındaki "boşanma" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat istekleri yönünden, davalı-davacı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı B..

T.. vekili Av.T.A..ile temyiz eden karşı taraf davacı-davalı N.. T.. vekili Av.K. O..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı-davacı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında taraflar "eşit kusurlu" kabul edilerek boşanmalarına, davacı-davalı kadının tazminat taleplerinin ise reddine karar verilmiştir. Yapılan soruşturma, toplanan deliller ve mahkemece uyulmasına karar verilen Dairemizin 13.5.2013 tarihli bozma ilamında gösterilen kusurlu davranışlar dikkate alındığında, davalı-davacı kocanın boşanmaya sebep olan olaylarda daha ağır kusurlu bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davacı-davalı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminata (TMK.md.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi doğru bulunmamıştır.