Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3925 K.2014/22327

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. İşin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, “davalının, ilk boşanma davası öncesinde tarafların oturduğu konuta davet edildiği, bu konutun manevi bağımsızlığının bulunmadığı, bu durumun davalı yönünden dönmemekte haklı sebep oluşturduğu” gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

Davacı tarafından, davalı aleyhine daha önce açılan boşanma davası reddedilmiş, karar 1.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı, 26.12.2011 günü mahkemeye başvurarak eşinin eve dönmesi için ihtar edilmesini istemiş, istek doğrultusunda verilen ihtar kararı davalıya 20.6.2012 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı dönmemiş, dava ise 27.8.2012 tarihinde açılmıştır.

Terk sebebiyle açılan boşanma davasının reddedilebilmesi için, davalı eşin haklı bir sebeple evi terketmiş olması değil, usulüne uygun ihtar tebliğine rağmen, dönmemekte haklı olduğunun gerçekleşmiş olması gerekir. Haklı sebeple ihtara uymadığını ispat yükümlülüğü davalıdadır. Davalının davet edildiği konutun, bir apartmanın üçüncü katındaki “bağımsız bölümü” olduğu tartışmasızdır.

Aynı binanın bir alt katındaki dairede davacının anne ve babasının oturmakta olması, davalının davet edildiği konutun manevi bağımsızlığını ortadan kaldırmaz. Konut fiziken bağımsızdır. Davalının, ortak konutu 2007'deki terkinin, aynı binada oturan kocasının ailesinin evliliğe müdahalesinden kaynaklanmış olması, davete uyması durumunda aynı olayların tekrarlanacağına ilişkin ciddi sebep ve deliller bulunmadıkça davalıya dönmemekte haklılık kazandırmaz.

O halde, ihtar geçerli olup, davalının İhtara uymamakta haklı olduğunu kabule yeterli delil ve olgu bulunmamaktadır. Bu bakımdan boşanmaya karar verilmesi gerekirken terkteki haklılığa dayanılarak davanın reddedilmesi doğru bulunmamıştır.

ÇONUÇ

Temyiz edilen hükmün yukarıda göstrilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün i.çinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 11.11.2014(Salı)

KARŞI OY YAZISI

Dosya kapsamından, davalı evi terk etmeden önce, davalı ile davacının ailesi arasında tartışmalar yaşandığı, davacının ailesinin davalıyı istemediği, hatta davalı hamile kaldığında bu duruma sinirlendikleri, tarafların ortak konutlarının bulunduğu apartmanın aile apartmanı olduğu, 1. katta abisi ve ailesinin, 2. katta davacının babası ve eşinin, 3. katta ise tarafların oturduğu, apartmanda aile bireyleri dışında başka bir kimsenin oturmadığı anlaşılmaktadır.

Şu haliyle davalının davet edildiği konutun manevi bağımsızlığının bulunduğunu söylemek mümkün değildir. Daha önce müdahaleye maruz kaldığı, dönmesi halinde yeniden müdahaleye maruz kalması kuvvetle muhtemel olan ve manevi bağımsızlığı bulunmayan ortak konuta davalının dönmemekte haklı olduğu düşüncesindeyim.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle, yerel mahkeme kararının, usul ve yasaya uygun olduğunu düşündüğümden onanması gerektiği görüşündeyim. Bu nedenle değerli çoğunluğun bozma düşüncesine katılmıyorum.