Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/3960 K.2014/14197

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (koca) tarafından, kadın lehine hükmedilen yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden; davalı (kadın) tarafından ise maddi tazminat ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle dava, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinde yer alan "üç yıllık fiili ayrılık" sebebine dayanılarak açılmış olup, bu madde şartlarının gerçekleşmiş bulunmasına, hükmün gerekçesinde bu madde yerine "Türk Medeni Kanununun 199'ncu maddesi gereğince davanın kabulüne karar verildiğinin" yazılmış olması doğru değilse de, bu hususun sonuca etkili bulunmamasına davalının maddi tazminat talebinin olmadığına, manevi tazminat isteğinin, kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir olayın mevcut olmaması karşısında, reddinin sonucu bakımından doğru olmasına göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Koca tarafından açılan boşanma davası kabul edildiğine göre, aleyhine hüküm verilen davalının vekalet ücretiyle sorumlu tutulması yerine, davalı yararına vekalet ücreti tayini usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.