Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4008 K.2014/14256

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı-karşı davacı kadının 15.06.2009 tarihinde kocayı tehdit etmekten bahisle yargılandığı, suçunun sabit görüldüğü ve mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

O halde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen, sürekli olarak eşinin evden gitmesini isteyen, en son, "seni polis zoruyla attıracağım" diyen davacı-karşı davalı koca yanında, kesinleşen mahkumiyet kararı ile sabit olduğu üzere eşini tehdit eden davalı-karşı davacı kadının da az da olsa kusurlu olduğu ve evlilik birliğinin devamından davalı-karşı davacı kadın bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, davacı-karşı davalı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu” anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-karşı davalı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davacı-karşı davalının davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md.

166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile kocanın davasının reddi doğru bulunmamıştır.