Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4118 K.2014/14480

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından; kendi davası ve tazminat taleplerinin reddi ile kadının davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; “evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı, bu sonuca kocanın kusurlu davranışlarıyla ulaşıldığı” gerekçesiyle; koca tarafından açılan boşanma davasının reddine, kadının boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına” karar verilmiş, kadın lehine maddi ve manevi tazminat ile nafakaya, kocanın maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden tarafların 28.10.2011 tarihinde evlendikleri anlaşılmaktadır.

Evlenme tarihinden önceki olaylar hiçbir şekilde boşanma sebebi olarak kabul edilemez. Tarafların evlenmelerinden sonra davalı-davacı (koca)'nın bağımsız konut temininden kaçındığı, davacı-davalı (kadın)'ın ise eşini aşağılayıp arkadaşlarıyla görüşmesini istemediği,eşine küfür ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı ve buna iki tarafın açıklanan kusurlu davranışları neden olmakla birlikte, davacı-davalı (kadın)'ın daha fazla kusurlu olduğu kabul edilmelidir.

Kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesindeki şartların gerçekleştiği gözetilerek, koca tarafından açılan boşanma davasının da kabulü gerekirken, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı (koca)'nın tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davasının reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONÜÇ