Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4137 K.2014/14112

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ile kendisinin reddedilen tazminat istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret etmeleri nedeniyle eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiştir. Dosya içerisinde bulunan raporlara göre eşlerin birlikte katılımı ile tedavi edilebileceği belirtilen davacı-davalı kadının "vajinusmus” hastalığının, davalı-davacı kocanın eşiyle birlikte tedaviye devam etmemesi nedeniyle tamamlanamadığı da kanıtlanmıştır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı kocanın, davacı-davalı kadına göre daha ziyade kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine göre kadının maddi (TMK.m. 174/1) ve manevi (TMK.m. 174/2) tazminat taleplerinin reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.