Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4142 K.2014/14114

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemeninde kabulünde olduğu üzere, birlikte yaşamaktan kaçınan, cinsel rahatsızlığını tedavi ettirmeyen, ayağındaki rahatsızlığını tedavi ettirmeyerek eşini kötü kokuyla yaşamak zorunda bırakan davacı-davalı kocanın kusurları yanında, davalı-davacı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca ağır kusurlu olmakla birlikte, kadının da kusuru sabit olduğuna göre davacı-davalı kocanın davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğunun kabulü gerekir. O halde, koca tarafından açılan karşı boşanma davasının da kabulü yerine, bu husus nazara alınmadan yazılı şekilde boşanma davasının reddi doğru bulunmamıştır.