Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4207 K.2014/11110

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, 12.07.2004 doğumlu müşterek çocuk Z. G..'ün velayeti, annenin çocuğu okula göndermediği, başka erkekle yaşadığı gerekçesiyle anneden alınarak babaya verilmiştir.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden müşterek çocuk Zozan'ın taraflar arasında daha önce açılan ve açılmamış sayılmasına karar verilen velayetin değiştirilmesi davası sırasında tedbiren kurulan kişisel ilişki nedeniyle, 2007 Temmuz ayında babaya teslim edildiği, ancak babanın çocuğu daha sonra anneye teslim etmediği, bu nedenle İzmir 8.İcra Ceza Mahkemesi ve İzmir 5. Sulh Ceza Mahkemesi tarafından çocuk teslimine muhalefet etmek ve çocuğu alıkoymak suçlarından cezalandırıldığı,

buna rağmen yargılama sırasında ısrarla çocuğun kendisinde olmadığını beyan ettiği, ancak birleşen nafaka dosyasının 15.09.2011 tarihli oturumunda babanın vekilinin, çocuğun baba yanında olduğunu kabul ettiği, böylece babanın çocuğu anneden alıp, velayet görevini kullanmasını fiilen engellediği anlaşılmaktadır. Davacı baba bu davayı açmakta kötüniyetlidir. O halde davasının reddi gerekirken kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.