KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/4320 E., 2014/21980 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Kasım 2014
- Mahkemesi
- Bakırköy 10. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 28.11.2013
- Numarası
- Esas no:2012/330 Karar no:2013/914
Karar Metni
385 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi, nafaka ve geçim masrafına karar verilmesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.11.2014 günü temyiz eden davacı Ö.. T... ile vekili Av.M.. E..Ö.. ve karşı taraf davalı E.. T.. vekili Av.N..G..geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece; davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği, evin geçimi ve kadının ameliyatı sırasında da kadın ile ilgilenmediği, davacı kadının ise başka bir erkekle ilişki içine girerek güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, bu şekilde tarafların eşit kusurlu oldukları belirtilerek davanın kabulüne karar verilmiş,hüküm davalı kadın tarafından temyiz edilmiş, davalı koca ise temyiz talebinde bulunmamıştır.
Toplanan delillerden, davacı kadının güven sarsıcı davranışta buluduğunu kabule yeterli delil elde edilemediği gibi bu olaydan sonra tarafların 2 yıla yakın bir süre birlikteliklerini devam ettirdikleri anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kadının güven sarsıcı davranışta bulunduğundan sözedilemez. Davacı kadının boşanmayı gerektirecek kusurlu başkaca bir davranışı da kanıtlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davalı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Durum böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı kadının manevi (TMK. md. 174/2) tazminat talebinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.
KARŞI OY YAZISI
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yerel mahkeme değerlendirmesinin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu hükümlerine de uygun bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/4320, K. 2014/21980, 7 Kasım 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama