Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4321 K.2014/14495

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davası içerisinde Türk Medeni Kanununun 174. maddesi uyarınca talep edilen tazminatlar boşanmanın eki niteliğinde olduğundan harca tabii değildir. Ancak davacı kadının birleşen 2012/655 esas sayılı dosyasında boşanma talebi olmaksızın sadece nafaka ve manevi tazminat talebi bulunduğu anlaşılmaktadır. Bu talepler tek başına istenildiği takdirde nisbi harca tabidir. Mahkemece yapılacak iş Harçlar Kanununun 30-32. maddeleri uyarınca nisbi harcı yatırması konusunda davacıya süre verilip, yatırıldığı takdirde yargılamaya devam olunarak gerçekleşecek sonucu itibarıyla karar verilmesi, aksi halde Harçlar Kanununun 30. maddesi uyarınca işlem yapmaktan ibarettir. Bu husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Davacı kadının maddi tazminat (TMK.md.174/1) talebi bulunmamaktadır. Hakim talepten fazlasına karar veremez.(HMK.md.26) O halde talebi olmadığı halde davacı yararına yazılı şekilde maddi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.