Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4324 K.2014/14498

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından, kendi davasının reddi, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davalarında manevi tazminata (TMK md. 174/2) karar verilebilmesi için tazminat isteyenin az kusurlu veya kusursuz olması yanında boşanmaya neden olan eylemin kişilik haklarına saldırı teşkil etmesi gerekir. Mahkemece kabul edilip kocaya kusur olarak yüklenilen ve boşanmaya sebep olan davalı-davacı (koca)'dan kaynaklanan kusurlar davacı-davalı (kadın)'ın kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Bu husus gözetilmeden davacı-davalı (kadın) yararına manevi tazminat verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı-davalı (kadın)'ın çalıştığı, düzenli ve sabit gelirinin bulunduğu, tarafların ekonomik durumlarının denk olduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları kadın yararına oluşmamıştır. Yoksulluk nafakasının reddi yerine yazılı şekilde kabulü de doğru olmamıştır.