Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/457 K.2014/2642

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi ve kadına verilen nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise kocanın kabul edilen davası ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise kadın yararına hükmedilen tedbir nafakasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın kusur tespiti ve yoksulluk nafakasına ilişkin temyizinin incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davalı-davacı kadının eşine ağır sözlerle hakaret ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kocanın ise kadının eve girmesine engel olduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylar karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kadının eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun, kabulü gerekir. Hal böyle iken, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi esas alınmak suretiyle davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmamıştır.