Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/463 K.2014/11167

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden, davalı-davacı (kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek, boşanmaya karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın sürekli bahis oyunları oynayarak çevreye borçlandığı, izinlerde kendi ailesinin yanına gitmek suretiyle eşini ihmal ettiği, davalı-davacı kadının ise güven sarsıcı davranışlarda bulunup, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği, birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda her iki taraf kusurlu olmakla birlikte, davalı-davacı kadının daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri isabetli değilse de evlilik birliğinin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamıştır.

Az kusurlu olan davacı-davalı kocanın boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, kadının davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden davalı-davacı kadının boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi sonucu itibariyle doğrudur.

Bu nedenlerle davacı-davalı kocanın, davalı-davacı kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmüne yönelik temyiz itirazının reddi ile boşanma hükmünün gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar verilmiş (HUMK m. 438/son) ve davalı davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın ise bu yöne ilişkin temyiz itirazları ile aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

2-Yukarıda 1. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı (kadın) ağır kusurludur. Mahkemece tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı (koca)'nın manevi tazminat talebinin (TMK m. 174/2) reddi ile davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakası verilmesi (TMK m. 175)doğru bulunmamıştır.