Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4676 K.2014/14947

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından tazminat ve nafaka miktarları yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından ise her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda ailesinin evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kalan, eşine zaman zaman şiddet uygulayan davalı-karşı davacı koca yanında, ailesinin evlilik birliğine müdahalesine tepkisiz kalan ve eşini zaman zaman aşağılayan davacı-karşı davalı kadının da az da olsa kusurlu olduğu, evlilik birliğinin devamında davacı-karşı davalı kadın bakımından korunmaya değer bir yarar kalmadığı, davalı-davacı (koca)'nın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı koca da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacının davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.