Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4708 K.2014/6424

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; tazminatların ve nafakanın miktarı yönünden, davalı (koca) tarafından ise; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının tüm, davalı kocanın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı kadının "ev hanımı" olduğu ve düzenli ve sürekli bir gelirinin bulunmadığı gerekçesi ile davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmiş ise de; davalının düzenli bir çalışmasının olmadığı ve halen işsiz olduğu davacının ise tanık beyanları ve yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasına göre asgari ücretle sigortalı olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Bu durumda; davacının boşanma ile yoksulluğa düşeceğinden söz edilemez. Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığından, yoksulluk nafakası talebinin reddi yerine davacı yararına yoksulluk nafakası takdir edilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.