Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4787 K.2014/15168

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından; kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece; taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı (koca)'nın eşine hakaret ettiği, fiziksel şiddet uyguladığı, eşini istemediğini söylediği ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davacı (kadın)'ın da eve gelen misafirler ile ilgilenmediği ve eşini aşağılayıcı tavırlar sergilediği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı (koca) ağır kusurludur. Hal böyle iken taraflar eşit kusurlu kabul edilip, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı (kadın)'ın boşanmanın eki niteliğindeki manevi (TMK md. 174/2) tazminat talebinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Davacı kadının maddi tazminat istemi boşanmanın eki (TMK md. 174/1) niteliğinde olmayıp, ziynet alacağı, ev için yapılan tadilat bedeli ve evlilik birliği içinde yaptığı masraflara ilişkin maddi tazminat olup nispi harca tabidir. O halde davacı (kadın)'a maddi tazminat isteği ile ilgili olarak nispi harç tamamlattırılmadan (Harçlar Kanunun md. 30-32) isteğin Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi kapsamında kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.