Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4825 K.2014/15147

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakalar, kadının kabul edilen tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanma kararı verilmiş ise de; toplanan delillerden, davalı-davacı (kadın)'ın eşine süreklilik arz eden şekilde hakaret ettiği, aşağıladığı, eşinin annesine hakaret içeren sözler söylediği, davacı-davalı (koca)'nın da bağımsız konut temin etmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, eşine göre davalı-davacı (kadın)'ın daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken; mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi doğru olmadığı gibi; bu hatalı kusur gerekçe gösterilip davacı-davalı (koca)'nın maddi (TMK md. 174/1) ve manevi (TMK md. 174/2) tazminat isteklerinin reddedilmesi de doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-davacı (kadın) ağır kusurlu olup Türk Medeni Kanunun 175. maddesi koşulları oluşmadığı gibi davalı-davacı (kadın)'ın açıkça yoksulluk nafakası talebi de olmadığı halde davalı-davacı (kadın) yararına yoksulluk nafakasına karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUC