Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4835 K.2014/11530

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Boşanma kararı ile çocukların velayetleri davalı (anne)'ye bırakılmış, karar 6.5.2013 tarihinde kesinleşmiş, iş bu dava ise iki ay sonra 3.7.2013 tarihinde açılmıştır. Velayetlerinin değiştirilmesi talep edilen çocuklar İbrahim , Arda ve Deniz, sırasıyla 8.12.2007, 23.08.2009 ve 27.12.2011 doğumludur.

Mahkemece; "davalının davadan sonra 27.10.2013 tarihinde çocuklarını babaya bırakıp, 7.11.2013 günü geri aldığı, bu suretle yirmi gün süreyle velayet görevini ifa etmediği, bu süre içinde çocuklara karşı yükümlülüklerini savsakladığı" gerekçesiyle davanın kabulü ile her üç çocuğun velayetinin anneden alınıp babaya verilmesine karar verildiği görülmektedir.

Davalının, çocukların sorumluluklarını almanın kolay olmadığını davacıya göstermek amacıyla dava sırasında 27.10.2013 ile 9.11.2013 tarihleri arasında babaya bırakmış olması, velayet görevini gereği gibi yerine getirmediğini ve yükümlülüklerini savsakladığını kabule yeterli değildir. Bunun dışında davalının velayet görev ve sorumluluğunu yerine getirmediğine ilişkin bir delil ve olgu ispatlanamamıştır. Çocuklar yaşları itibarıyla ana bakım ve şefkatine muhtaçtır.

Ana yanında kalmalarının bedeni, fikri ve ahlaki gelişimlerine engel olacağı yönünde ciddi sebep ve delil bulunmamaktadır. Çocukların yüksek yararlarının ana yanında kalmalarını gerektirdiği açıktır. O halde isteğin reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.