Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/4879 K.2014/5918

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (kadın) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, dava dilekçesinde, davalı aleyhine daha önce açmış olduğu boşanma davalarının yasal sürenin dolmamış olması sebebiyle reddedildiğini, davalı ile on iki yıldır ayrı olduklarını, bu süre içinde hiç bir araya gelmediklerini, boşanmak için yasal sürenin dolduğunu ileri sürdüğüne göre, boşanma talebi Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine değil, 166/4. maddesinde yer alan fiili ayrılığa dayanmaktadır.

Bu husus nazara alınmadan davanın Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayandığının kabul edilmesi doğru değil ise de, toplanan delillerle koca tarafından daha önce açılan boşanma davasının reddedildiği, kararın 14.03.2006 tarihinde kesinleştiği, bu tarihten başlayarak üç yıl geçtiği ve bu süre içinde ortak hayatın yeniden kurulamadığı gerçekleşmiş olup, Türk Medeni Kanununun 166/4. maddesi şartlarının oluştuğu görülmekle, verilen boşanma hükmü bu sebeple sonucu bakımından doğru bulunmuş, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları açıklanan sebeple yerinde görülmediği gibi diğer hususlara ilişkin temyiz itirazları da yersiz olup,