Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5041 K.2014/15457

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kocanın, davacı kadını "dilini keserim" diyerek, bıçakla tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı kadının usulüne göre harcı yatırılarak açılmış olan ve boşanmanın fer'i niteliğinde olmayan ziynet alacağı talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Dava dilekçesiyle birlikte alınan başvurma harcı bu dilekçede yer alan bütün istemleri kapsar. Davacı kadının boşanma davasının fer'isi niteliğinde olmayan eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde ise, bedelinin ödenmesine ilişkin davası yönünden; davacıdan, talep edilen eşyalarının dava değeri konusunda, hakimin davayı aydınlatma ödevi (HMK md.31) çerçevesinde açıklama istenip, açıklamaya göre nispi peşin harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu md. 30-32) gösterilen deliller değerlendirilip gerçeklcşccck sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olmuş bozmayı gerektirmiştir.