Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5119 K.2014/12964

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kişilik haklarına saldırı sebebiyle manevi tazminat isteğine ilişkindir, davacı, davalı eşinin kendisini evden kovduğunu, iffetsizlikle suçlayıp nesebin reddi davası açtığını, bu davanın reddedildiğini, eşinin başka bir kadınla evlilik dışı birlikte yaşadığını ileri sürerek davalıdan manevi tazminat talep etmektedir.

Manevi tazminat talebi, boşanmaya sebep olan olaylar sebebiyle değil, boşanmadan bağımsız olarak ileri sürüldüğüne göre, Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesine değil, aile hukukunun dışında haksız eyleme ilişkin genel sorumluluk hükümlerine dayanmaktadır.(Yeni B.K 49. ve 58.) Haksız eyleme ilişkin genel sorumluluk sebebine dayanan manevi tazminat istekleri ise talebin dayandırıldığı maddi hadise evlilik birliği içinde meydana gelmiş olsa bile, aile mahkemelerinin değil, genel mahkemelerin görevi kapsamındadır.

Bu açıklamalar uyarınca dava. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesinden değil Borçlar Kanunu 49. ve 58. maddelerinden kaynaklı olup, davanın Asliye Hukuk Mahkemelerinde görülüp karara bağlanılması zorunludur. Gerçekleşen bu durum karşısında Asliye Hukuk Mahkemesince işin esasının incelenmesi gerekirken açılan davanın aile mahkemesi sıfatıyla görülüp yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.