KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/5330 E., 2014/15563 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Temmuz 2014
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
305 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı tarafından; kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Karşı dava, Hukuk Muhakemeleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra 9.10.2012 tarihinde açılmıştır. Davalı-karşı davacı kadın, karşı dava dilekçesinde yoksulluk nafakası istememişken, ön incelemeden sonra 4.7.2013 tarihli dilekçe ile 500 TL yoksulluk nafakası talebinde bulunmuştur.
Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde " (1) Taraflar, cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleri ile serbestçe; ön inceleme aşamasında ise ancak karsı tarafın açık muvafakati ile iddia veya savunmalarını genişletebilir yahut değiştirebilirler. Ön inceleme duruşmasına taraflardan biri mazeretsiz olarak gelmezse, gelen taraf onun muvafakati aranmaksızın İddia veya savunmasını genişletebilir yahut değiştirebilir.
Ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra iddia veya savunma genişletilemez yahut değiştirilemez. (2) İddia ve savunmanın genişletilip değiştirilmesi konusunda ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati hükümleri saklıdır." hükmü bulunmaktadır.
Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-karşı davacı kadının talep ettiği yoksulluk nafakası ile ilgili olarak “karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmesi gerekirken, kesin hüküm, oluşturacak şekilde bu talepler ile ilgili “red” kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Ne var ki bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün bu kısmının düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK. md. 438/7).
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/5330, K. 2014/15563, 7 Temmuz 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama