Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5395 K.2014/15896

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, "davalı kadının asli kusurlu davranışlarıyla evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı" kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının birlik görevlerini yerine getirmediği, buna karşılık davacı kocanın ise eşini ailesinin yanına bırakarak arayıp sormadığı ve Huri isimli kadınla birlikte aynı evde yaşamak suretiyle sadakatsiz tutum ve davranışlar sergilediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya neden olan olaylarda davacı koca ağır kusurlu ise de, evlilik birliğinin devamında kadın ve çocuklar bakımından korunmaya değer bir yarar belirlenememiş olup Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi şartları gerçekleşmiştir.

Bu sebeple boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanma hükmünün kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK md. 438/son) karar vermek gerekmiş ve davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları da yersiz bulunmuştur.

2-Yukarıda açıklanan sebeplere göre, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın, kadına göre daha fazla kusurlu olduğu ve bu eylemlerin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olduğu da anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları kadın yararına oluşmuştur. Bu duruma göre davalı kadın yararına uygun miktarlarda maddi ve manevi tazminata (TMK.m.174/1-2) hükmedilmesi gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak, davalı kadının tazminat isteklerinin reddi doğru bulunmamıştır.