Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5717 K.2014/16978

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından boşanma davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davacının barışma girişiminde bulunması nedeniyle yaşanan olayları hoşgörüyle karşıladığı ve bu olaylara dayalı olarak boşanma kararı verilemeyeceği belirtilerek, davacının davasının reddine karar verilmiş ise de; davacı kadının barışma girişiminde bulunması evlilik birliğini sürdürme konusunda bir iyiniyet göstergesi olup, tek başına eşinin kusurlu davranışlarını af anlamına gelmez.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kocanın evlilik birliğinden kaynaklanan yükümlülükleri yerine getirmediği, müşterek konutu terk edip, eşi ve çocuklarının ihtiyaçları ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1 )karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.