Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5724 K.2014/7830

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların karşılıklı birleşen boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda davacı- davalı kocanın davasının kabulü ile tarafların boşanmasına karar verilmiş taraflar boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu bulunmasına rağmen hem davacı-karşı davalı koca lehine hem de davalı-karşı davacı kadın lehine manevi tazminata hükmedilmiş ve davalı- karşı davacı kadının boşanma davası ise asıl davada boşanma kararı verildiği gerekçesi ile reddedilmiştir.

Hüküm sadece davalı-davacı kadın tarafından her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmiştir. Dairemizin 13.03.2013 tarih ve 2012/20769 esas-2013/6865 sayılı bozma kararı ile davalı-davacı kadının birleşen boşanma davası hakkında ayrı hüküm kurulması gerekirken" asıl davada boşanma kararı verildiğinden bahisle" boşanma davasının reddine karar verilmesi doğru görülmeyip hüküm bozulmuştur.

Davalı-karşı davacı kadın yararına ilk kararda hükmedilen 10.000 TL manevi tazminat, davacı-karşı davalı koca tarafından temyiz edilmediğinden manevi tazminat yönünden davalı-karşı davacı kadın yararına usuli kazanılmış hak meydana gelmiştir. Bu yön gözetilmeksizin bozmaya uyularak verilen kararda davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.