Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5730 K.2014/17029

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı kadın tarafından açılan boşanma davasında davalı kocanın boşanmaya neden olacak kusurlu bir davranışının tespit edilemediği davacı kadının ise tamamen kusurlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kadının mahkemece belirlenen kusurlu davranışları yanında davalı kocanın da eşini tehdit ettiği ve bu eylemi nedeni ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Bu duruma göre davacı kadının kusuru daha ağır ise de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı kadın dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikle yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanma davasının da kabulü ile boşanmaya (TMK. md. 166/2) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.