Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/5848 K.2014/22338

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı M.. Ç.. vekili Av. C.. E.. ve karşı taraf duruşmalı temyiz eden davalı-davacı H.. N.. Ç. vekili Av. N.. İ...E...geldiler. Gelenlirin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/ 1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı kocanın manevi tazminat isteği hakkında bir karar verilmemiş olması da usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

KARŞI OY YAZISI

Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına, kişilik haklarına yapılan saldırın kapsamına ve paranın alım gücüne göre, davalı-karşı davacı (kadın) yararına takdir ve tayin edilen manevi tazminat miktarı uygundur. Sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma kararına iştirak etmiyoruz.