Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6522 K.2014/17799

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından; reddedilen davası, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın davası Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalıdır. Davacı-davalı kocanın daha önce Konya 3. Aile Mahkemesinin 2006/628 esas, 2006/906 karar sayılı dosyası ile açtığı boşanma davası 14.09.2010 tarihinde kesinleşmiş, taraflar bu kesinleşme tarihinden sonra bir araya gelip ortak hayatı yeniden tesis etmemişlerdir.

Açıklanan nedenlerle Türk Medeni Kanununun 166/son maddesinin koşulları oluşmuş olup davacı-davalı kocanın da davasının kabulü gerekirken reddi doğru olmamıştır. Ancak kadının davası yönünden verilen boşanma kararı temyiz edilmeyip kesinleştiğine göre, kocanın davası konusuz kalmıştır.

Konusuz kalan bir dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekmekle birlikte; bu davayı açanın dava açmakta haklı olup olmamasına bağlı olarak yargılama gideri ve vekalet ücretiyle ilgili hangi tarafın sorumlu tutulacağına da karar verilmesi gerekir. Bu nedenlerle mahkemece konusuz kalan davacı-davalı kocanın boşanma davası hakkında açıklanan çerçevede bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.