Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6556 K.2014/25134

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.12.2014 günü temyiz eden davalı Z.. G.. vekili Av. Ç. Y. A. ve karşı taraf davacı M.. G.. ile vekili Av. H. K. T.geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı tarafından gösterilen tanıkların beyanlarında geçen hadiselerin bir bölümü, davacıdan aktarılan beyanlar olup, görgüye dayalı değildir. Sabit görülemez. Bir kısım tanık beyanlarında geçen hadiselerden sonra da, davacı koca tarafından Gölbaşı’nda ayrı bir ev açılmış, kadın koca tarafından bu eve davet edilmiş ve tarafların bir süre Gölbaşı'ndaki bu evde birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; mahkemece davalı kadına kusur olarak yüklenen ve geçimsizlik nedeni sayılan davranışların davacı koca tarafından affedildiği, en azından hoşgörü ile karşılandığının kabulü gerekir. Taraflar arasında yaşanan en son hadise, davalı kadının annesinin ayağına sıcak çay dökülmesi nedeni ile annesini ziyarete gitmesi ve davacı koca tarafından boşanma davası açılmasından ibarettir. Affedilen ve hoşgörü ile karşılanan olaylar nedeniyle boşanma kararı verilemez.

Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesi uyarınca boşanma kararı verilebilmesi için az da olsa davalı kadının kusurlu davranışlarının varlığının kanıtlanması gerekir. Davalı kadından kaynaklanan kusurlu davranışların varlığı kanıtlanamadığına göre, davanın reddi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek yetersiz gerekçe ile boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.