Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6590 K.2014/25131

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı (koca) tarafından, her iki boşanma davası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 09.12.2014 günü temyiz eden davalı-karşı davacı E.. G.. vekili Av. E. K.geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı S.. G.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı (koca)'nın yetkiye ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davacı-karşı davalı (kadın)'ın, eşinin ekonomik varlığı ile karşılayamayacağı isteklerde bulunduğu, komşuları olan bir erkekle telefonla olağanın üstünde iletişim kurduğu, bu şahsın zaman zaman kocanın bulunmadığı sıralarda da tarafların ortak konutlarına girip çıktığı, kadının açıklanan tutumunun bu şahısla komşuluk ilişkisinin dışında yakınlaşmayı gösterdiği, bu suretle güven sarsıcı tutum ve davranışlarının gerçekleştiği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında koca da dava açmakta haklıdır. Bu koşullar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, dosya kapsamına uymayan gerekçelerle (koca)'nın boşanma davasının reddedilmesi doğru ve isabetli bulunmamıştır.