Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6609 K.2014/13142

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; mahkemenin yetkisi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Türk Medeni Kanununun 352 ve devamı maddeleri uyarınca çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına İlişkin Tüzüğün 4/1. maddesinde “Ana ve babadan birinin ölümü halinde nüfus memuru veya evliliğin mahkeme kararı ile sona ermesi halinde kararı veren mahkeme, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşin yerleşim yeri aile mahkemesine, yoksa Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun belirlediği mahkemeye durumu derhal bildirir. Mahkeme, belirleyeceği süre içinde, sağ kalan veya velayet kendisine verilen eşten çocuğun varsa, mal varlığının dökümünü gösteren bir defter vermesini ve bu mal varlığında veya yapılan yatırımlarda gerçekleşecek önemli değişiklikleri de bildirmesini ister.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, nüfus kayıt örnekleri incelendiğinde, adı geçen çocukların annesi ve velayet hakkı sahibi S.. S..’nın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur. Dosya kapsamından, adrese dayalı nüfus kayıt sistemi bilgilerine göre velayet hakkı sahibi annenin yerleşim yerinin ".. Mahallesi,..Sok. .. Apartmanı Blok no.44/1 iç kapı no.9. Beşiktaş/İstanbul" adresi olduğu anlaşılmasına göre, Alucra Mahkemeleri yetkili değildir. O halde yetkisizlik kararı vermek gerekirken, işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır.