Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6703 K.2014/18400

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; kusur belirlemesi ve manevi tazminatın reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında, iki tarafın eşit kusurlu olduğu belirtilip, boşanma davaları kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının mahkemece kabul edilen kusurlu davranışlarına karşın, davacı-davalı kocanında eşiyle ilgilenmeyip, zamanının büyük bir kısmını internette geçirerek, evlilik birliğinden kaynaklanan görevlerini yerine getirmediği gibi, eşine şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen kusurlu eylemleri dikakte alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında ve boşanmaya neden olan olaylarda kadının az, kocanın daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca mahkemenin tarafları eşit kusurlu kabul etmesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu kişilik hakları zedelenen davalı-davacı kadının manevi tazminat (TMK.md.174/2) talebinin reddi yanlış olmuştur.