Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6948 K.2014/23543

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı (kadın) tahkikat aşamasında 24.09.2013 tarihli dilekçe ile manevi tazminat, son celsede de Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesine dayalı maddi ve manevi tazminat isteğinde bulunmuş, mahkemece talebin dilekçeler aşamasında bulunmaması gerekçe gösterilerek tazminat isteklerinin reddine karar verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde iddia ve savunmanın hangi aşamaya kadar genişletilebileceği yahut değiştirilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Taraflar dilekçeler aşaması dışında ancak karşı tarafın "açık muvafakati" ile iddia ve savunmalarını genişletip yahut değiştirebileceğine göre (HMK md.141/1 hükmü) açık muvafakatin yokluğu halinde iddia ve savunmalarını genişletemeyeceği kanunun emredici hükmüdür. Davacının "açık muvafakati" olmadığı konusunda ise bir duraksama yoktur.

O halde davalının bu davada Hukuk Muhakemeleri Kanununun 141. maddesinde gösterilen süreden sonra maddi ve manevi tazminat (TMK md.174/1-2) talep edemeyeceği gözetilerek davalının tazminat istekleri hakkında süresinden sonra talep edildiğinden bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken kesin hüküm oluşturacak şekilde red hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/7).