Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6955 K.2014/17934

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından kusur belirlemesi, davalı-davacı (kadın) yararına verilen manevi tazminat ve nafakalar yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise maddi tazminat talebi hakkında karar verilmemesi, manevi tazminat ve nafaka miktarları yönünden temyiz edilmiş ve davacı-davalı (koca) tarafından 20.03.2014 tarihli dilekçe ile temyiz incelemenin duruşmalı yapılması talep edilmiş ise de, davalı-davacı (koca)'nın, duruşma isteğinin temyiz süresi geçtikten sonra yapıldığı anlaşıldığından, duruşma isteğinin reddine, evrak üzerinde inceleme yapılmasına karar verildi. Evrak incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı (koca)'nın tüm, davalı-davacı (kadın)'ın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, paranın alım gücüne, kişilik haklarına, özellikle aile bütünlüğüne yapılan saldırının ağırlığına, manevi tazminat isteyenin boşanmaya yol açan olaylarda ağır ya da eşit kusurlu olmadığının anlaşılmasına nazaran davalı-davacı (kadın) yararına hükmolunan manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Türk Borçlar Kanununun 52. ve 58. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.md.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı (kadın), karşı dava dilekçesi ile koca tarafından rızası dışında elinden alınıp, bozdurulan ziynet eşyaları, babasının 25 yıl boyunca gönderdiği paraların koca tarafından elinden alınması ve 2002 yılından önce alınan koca adına kayıtlı taşınmazların yapımındaki katkıları nedeniyle 150.000 TL maddi tazminat isteğinde bulunmuş, mahkemece, verilen sürede peşin nispi harç yatırılmadığından bahisle bu talepleri hakkında "karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmiştir.

Davalı-davacı (kadın) tarafından karşı dava için yatırılan başvuru harcı maddi tazminat talebini de kapsadığı gibi, davalı-davacı, kendisine verilen sürede 19.06.2013 tarihinde bu talepler yönünden peşin nispi harcı da yatırmıştır. Karşı dava dilekçesindeki açıklamalara göre, davalı-davacı (kadın)'ın elinden alındığını iddia ettiği para alacağı Borçlar Hukukundan kaynaklanmaktadır.

Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair 4787 sayılı Kanunun 4. maddesinde yer alan aile hukukundan kaynaklanan dava ve işlerden değildir. Genel mahkemeler görevlidir. Görev, kamu düzenine ilişkin olup, hakim tarafından yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir.

O halde davacının maddi tazminat taleplerinin ne kadarının ziynet, ne kadarının para alacağı, ne kadarının da gayrimenkullere katkı olduğunun davalı-davacı (kadın)'a açıklattırılıp, para alacağı yönünden dosya tefrik edilip, görevsizlik kararı verilmesi ziynet alacağı yönünden harcın tamamlanmış olması, katkı alacağı yönünden ise boşanma hükmünün temyiz edilmeden kesinleştiği ve incelenebilir hale geldiği nazara alınarak işin esası incelenip sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.