Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6987 K.2014/13933

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Talep, çocukla babası arasında boşanma kararı ile birlikte tesis edilen kişisel ilişkinin kaldırılması, olmadığı takdirde kısıtlanmasına ilişkindir. Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 320. maddesi uyarınca, taraflara duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edildiği halde duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden inceleme yapılarak talebin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 382/2-b-13. maddesine göre; velayetle ilgili davalar bir "çekişmesiz yargı" işidir. Çekişmesiz yargı işlerinde kural olarak "basit yargılama usulü" uygulanır (HMK md. 385/1).

Talep; velayet hakkının kullanılmasında velayet kendisine verilmeyen eşle çocuk arasındaki kişisel ilişkisinin kaldırılması, olmazsa kısıtlanması olduğuna göre; talebin bir çekişmesiz yargı işi olarak basit yargılama usulüne göre incelenmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ne var ki; mahkemece basit yargılama usulünde duruşma yapılmaksızın da karar vermeye imkan tanıyan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 320/1. maddesinin uygulanmasında hataya düşülmüştür.

Şöyle ki; çocukla baba arasında boşanma kararı ile birlikte kurulan kişisel ilişkinin kesinleşme tarihi ile yeniden kişisel ilişkinin kaldırılması, olmazsa kısıtlanması talebinde bulunulan tarih arasında; talebi haklı kılacak yeni vakıa ve olgular meydana gelmiş olabilir. Talepte bulunana bu vakıa ve olguları bildirme, gerektiğinde bunları kanıtlama imkanının tanınması; "adil yargılama hakkı"nı da içeren "hukuki dinlenilme hakkı''nın bir gereğidir (HMK md. 27).

Öyleyse; açıklanan hususlar gözetilerek mahkemece tarafların gösterdiği deliller de toplanmak suretiyle talebin duruşma yapılarak incelenmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.