Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/6992 K.2014/13439

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, kesinleşen boşanma kararı ile birlikte velayeti anneye verilen ortak çocuğun velayetinin değiştirilerek babaya verilmesi ve iştirak nafakasının kaldırılması isteğine ilişkindir (TMK md.183, 349). Velayetin düzenlenmesinde ana ve babalık duygularının tatmini gözetilmekle birlikte, asıl olan çocuğun üstün yararıdır (TMK md. 339).

Tarafların 02.01.2012 tarihinde anlaşmalı olarak boşandıkları, 14.07.2005 doğumlu müşterek çocuk Ş. E..'in velayetinin davalı anneye verildiği, davacının ise kısa bir süre sonra, 30.07.2012 tarihinde, velayetin değiştirilmesine dair iş bu davayı açtığı anlaşılmaktadır. Davalı annenin, velayet görevini kötüye kullandığı veya ihmal ettiğine dair ciddi ve inandırıcı bir delil bulunmadığı gibi mahkemece hükme esas alınan uzman raporunun da soyut ve tahminlere dayalı değerlendirmeler içerdiği anlaşılmaktadır. O halde davanın reddi yerine kabulü doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.