KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/7100 E., 2014/8851 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Nisan 2014
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 27.11.2013 gün ve 15515-27734 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının yoksulluk nafakası ve vekalet ücretine yönelik karar düzeltme talebi yersizdir.
2-Mahkemece, davalı kadın tam kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına ve kadın yararına 200 TL tedbir nafakasına (TMK md.169) karar verilmiştir. Hüküm, davalı kadın tarafından; boşanma kararı, kusur tespiti, yoksulluk nafakası ve vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiş ve Dairemizin 27.11.2013 tarih ve 2013/15515 esas ve 2013/27734 karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Davalı kadın tarafından süresinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.
Toplanan delillerden; davacı kocanın, evlilik birliği devam ederken başka bir kadından çocuk sahibi olduğu ve sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığı, müşterek haneyi terk ederek birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı, buna karşılık davalı kadının ise, eşinin aldığı giysiyi giymeyeceğini söyleyerek üzerine fırlatmak suretiyle eşini aşağıladığı, “ben ablamın çocuklarını düşünüyorum, onun için...'den boşanmıyorum” dediği, eşinin hastalığı ile ilgilenmediği anlaşılmaktadır.
Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir.
Ne var ki, bu husus temyiz incelemesi sırasında gözden kaçtığından davalı kadının karar düzeltme talebinin kabulüyle Dairemizin 27.11.2013 tarih ve 2013/15515 esas ve 2013/27734 karar sayılı kararının kusur tespiti yönünden kaldırılmasına, hükmün boşanma hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin değiştirilmesi suretiyle değişik gerekçe ile onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/son)
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/7100, K. 2014/8851, 14 Nisan 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama