Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7187 K.2014/18647

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi ve davalı-davacı kadın yararına hükmedilen tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece davacı-davalı (koca) ağır kusurlu kabul edilerek davalı-davacı (kadın)'ın boşanma davasının kabulüne verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delilerden, davacı-davalı (koca)'nın mahkemece belirlenen kusurlu davranışlarına karşılık, davalı-davacı (kadın)'ın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu ve müşterek evin kilidini değiştirerek eşini eve almadığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-davacı (kadın)'ın, davacı-davalı (koca)'ya oranla daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Ne var ki, davacı-davalı (koca) da boşanmayı talep ettiğine göre, kadının boşanma talebine karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında koca bakımından bir yarar kalmamış, kadının davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiştir.

Bu itibarla kadının davasının kabulü ile verilen boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup, kocanın bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile boşanmaya ilişkin kararın kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK md. 438/son).

2-Yukarıda 1. bentte açıklanan kusur belirlemesine göre, ağır kusurlu davalı-davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.