Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7272 K.2014/18117

Taraflar arasındaki "boşanma" davası ile davacı tarafından bağımsız olarak açılan "nafaka" davasının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatlar yönünden; davalı (koca) tarafından ise, kusur belirlemesi, nafakalar ve davacı kadının birleştirilen tedbir nafakası davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı (koca)'nın tüm, davacı (kadın)'ın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmişlerdir. Oysa davalı tarafından eşine, eve dönmesi için 30.07.2012 tarihinde ihtar talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır. İhtar isteği, davacıdan kaynaklanan kusurların affedildiğini veya en azından hoşgörüyle karşılandığını gösterir. Affedilen veya hoşgörüyle karşılanan olaylardan dolayı da artık davacıya kusur atfedilemez. İhtar isteğinden sonra da davacının kusurlu tutum ve davranışı ispatlanamamıştır. Davacı kusursuzdur. Hal böyle iken, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının davalı kocayla aynı oranda kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır.