Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7377 K.2014/9996

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davanın Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açıldığı, yargılamanın da bu doğrultuda yapılıp, delillerin bu çerçevede değerlendirildiği halde, hüküm yerinde aynı Kanunun 166/3. maddesinin yazılmasının maddi hata niteliğinde olup, mahallinde her zaman düzeltilmesinin imkan dahilinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, davacı (koca)’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma davalarında, manevi tazminata hükmedilebilmek için tazminat talep edenin, kusursuz veya az kusurlu olmasının yanında, boşanmaya sebep olan olayların kişilik haklarına da saldırı niteliğinde bulunması gerekir. Mahkemece kabul edilen, davacı (koca)'nın boşanmaya sebep olan kusurlu davranışları kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde değildir. Türk Medeni Kanunun 174/2. maddesindeki koşullar gerçekleşmemiştir. O halde, kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmesi gerektiği halde, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.