Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/74 K.2014/1784

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı (kadın) tarafından; maddi tazminat miktarı ve reddedilen manevi tazminat isteği yönünden, davalı (koca) tarafından ise; hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece uyulan bozma kararından da anlaşılacağı üzere davalı kocanın müşterek çocuğun hastalığı ile ilgilenmediği, eşine sürekli hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Kocanın bu tutum ve sözleri davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Gerçekleşen bu durum karşısında davacı kadın yararına uygun bir manevi tazminata (TMK md. 174/2) hükmedilmesi gerekirken, kişilik haklarına saldırı olmadığı gerekçesi ile isteğin reddi doğru bulunmamıştır.