KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2014/7419 E., 2014/25825 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Aralık 2014
- Mahkemesi
- Eskişehir 1. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 21.11.2013
- Numarası
- Esas no:2012/155 Karar no:2013/884
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından, kendisinin karşı boşanma davası ile ilgili hüküm kurulmaması, kusur belirlemesi, manevi tazminat talebinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 16.12.2014 günü temyiz eden davalı-davacı A.. E.. vekili Av. M. N.S. geldi. Karşı taraf davacı-davalı G.. E.. gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davalı-davacı (koca) tarafından, usulüne uygun olarak harcı yatırılarak süresi içinde açılmış olan Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine dayalı karşı boşanma davası hakkında herhangi bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Ancak, davacı-davalı (kadın) tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmü davalı-davacı (koca)nın temyizinin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle usulen kesinleşmiştir.
Bu durumda davalı-davacı (koca)'nın boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır. O halde mahkemece yapılacak iş; davalı-davacı (koca)'nın boşanma talebi konusuz kaldığından bu istem yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar vermek, kocanın boşanma dava tarihine göre tarafların haklılık durumlarını belirlemek, belirlenen bu kusur durumuna göre boşanmanın fer'ileri ile yargılama giderleri ve vekalet ücretiyle ilgili olarak hüküm kurmaktan ibarettir.
Açıklanan bu hususlar dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2014/7419, K. 2014/25825, 16 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama