Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7585 K.2014/21934

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (kadın) tarafından; her iki dava ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı kadının ailesinin etkisinde kalarak, ortak konutu sık sık terk ettiği, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı-davalı kocanın ise, kusurunun ispatlanmadığından bahisle kocanın davasının kabulüne, kadının davasının reddine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı-davacı kadının mahkemece belirlenen kusurlarına karşın, davacı-davalı kocanın da hamile olan eşinin ve evin temel gıda ihtiyaçlarını karşılamadığı, birlik görevlerini yapmadığı, eşine baskı yaptığı ve fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının davasının da kabul edilmesi gerekirken isteğin reddi doğru olmayıp, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.