Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7701 K.2014/19012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı tarafından; reddedilen boşanma davası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, fiili ayrılığın tek başına boşanma sebebi olmamasına ve terk hukuki sebebine dayalı bir boşanma davasının da bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı kadının birleşen tedbir nafakası davası hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiş, davacı-davalı kocanın reddedilen boşanma davasında kendisini vekille temsil ettiren davalı-davacı kadın yararına 1500 TL maktu vekalet ücreti verilmiştir. Hüküm, davalı-davacı kadın tarafından temyiz edilmemiştir.

İlk derece mahkemelerinin kararlarını bozup kaldırma yetkisi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 428. maddesi ve Yargıtay Kanununun 1. maddesine göre münhasıran Yargıtay'a aittir.

Mahkemece, karar verilip dosyadan el çekildikten sonra ve Yargıtay bozması da olmadığı halde dosyanın resen ele alınarak, koşulları oluşmadığı halde maddi hatanın düzeltilmesi yoluyla, birleşen tedbir nafakası davası yönünden de davalı-davacı kadın yararına 1500 TL maktu vekalet ücreti verilmesi doğru görülmemiştir.

Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.(HUMK. madde 438/7)