Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7714 K.2014/9455

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından; kusur belirlemesi, kendisinin reddedilen manevi tazminat isteği, kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakası, kişisel ilişki süresi ile kadının ziynet ve para alacağı talebinin kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle yargılama aşamasında ileri sürülmeyen hususların temyiz aşamasında ileri sürülmesinin mümkün olmadığının anlaşılmasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Velayeti anneye bırakılan 2010 doğumlu müşterek çocuk B.. E.. ile baba arasında yaz ayında kurulan kişisel ilişki azdır. Bu durum çocuğun üstün menfaati ve kişisel ilişkinin amacına aykırı olduğu gibi babalık duygularını tatmin etmeye de yeterli değildir. Müşterek çocukla davalı baba arasında yaz aylarında daha uzun süreli kişisel ilişki kurulması gerekmektedir. Ancak bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu bölümünün düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK md. 438/7).