Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7928 K.2014/18629

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı (koca)'nın eve geç gelmek ve eşi ile ilgilenmemek suretiyle evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmekten kaçındığı, "o bu evden gitmeden ben bir daha gelmem" diyerek evi terk ettiği ve eşini istemediğini söylediği, eşine hakaret ettiği, buna karşılık davalı (kadın)'ın da eşine hakaret ettiği ve evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.