Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7946 K.2014/19318

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davalı (koca)'nın ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, davacı (kadın) yararına maddi ve manevi tazminat verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davalı (koca)'nın birlik görevlerini ihmal ettiği, "keşke evlenmeseydim, pişmanım, saygım sevgim kalmadı, alın götürün" diyerek eşini baba evine bıraktığı, davacı (kadın)'ın eşinin ailesinin müşterek haneye gelmesini istemediği, davalının kız kardeşine ve yakınlarına hakaret ettiği ve kıskanç tavırlar sergilediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında her iki tarafında eşit kusurlu olduklarının kabulü gerekmektedir. Gerçekleşen bu duruma göre mahkemece kocanın ağır kusurlu olduğunun kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı (kadın) lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi (TMK md. 174/1-2) doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.