Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7964 K.2014/19925

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden tarafların karşılıklı olarak birlik görevlerini yerine getirmedikleri, davacı-davalı kocanın güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, davalı-davacı kadının da eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında her iki tarafta dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince her iki boşanma davasının da kabulü gerekirken reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-davacı kadın evlilik içinde yapmış olduğu masraflar için 450.000 TL tazminat talep etmiştir. Bu talep boşanmanın eki (TMK.md.174/1) olmayıp harca tabidir. Mahkemece Harçlar Kanunu 30-32. madde uyarınca harç tamamlattırılarak sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken, bu talep hakkında olumlu olumsuz karar verilmemesi doğru olmamıştır.