Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/7966 K.2014/9932

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı (koca) tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma davası ile davalı-davacı kocanın açtığı boşanma davasının birleştirilerek yapılan yargılaması sonucu verilen hüküm; davalı-davacı koca tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmiş, Dairemizin 30.04.2012 tarihli ilamı ile.

"Davalı-davacı kocanın eşine şiddet uygulayıp, hakaret ettiği, evden kovduğu, davacı-davalı kadının ise eşine hakaret ettiği, mahkemenin gerekçeli kararında da açıklandığı üzere evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda davacı-davalı kadının da kusurlu bulunduğu, ancak davalı-davacı kocanın kusurunun davacı-davalı kadına nazaran daha ağır olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda davalı-karşı davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup, onun davasının da kabulüne karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile davasının reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır" gerekçesi ile karar bozulmuş, bozma sebebine göre davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davası ile boşanmanın fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Dairemizin bu bozma kararı ile ilk verilen hüküm tamamen ortadan kalkmıştır. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Temyiz incelemesinde, bozma sebebine göre inceleme dışı bırakılan davacı-davalı kadının boşanma davası ve fer'i hükümler kesinleşmediği halde; bozma sonrası verilen 30.01.2013 tarihli ikinci kararda; davacı-davalı kadının boşanma davası ve feri taleplerinin kesinleştiğinden bahisle bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, mahkemece yapılacak iş her iki dava ve fer'ileri hakkında yeniden ayrı ayrı hüküm kurmaktan ibarettir.