Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2014/8002 K.2014/9501

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı ile davalının mirasbırakanı İsmail arasındaki evlilik, 06.07.2006 tarihinde kesinleşen boşanma kararı ile sona ermiş, İsmail bundan sonra 25.09.2006 tarihinde ölmüştür. Boşanan kadın, iki şartın birlikte bulunması halinde boşandığı kocasının soyadını taşımasına izin verilmesini isteyebilir. Boşandığı kocasının soyadını kullanmakta menfaati bulunmalı ve bunun kocaya bir zarar vermeyeceği ispatlanmış olmalıdır (TMK md. 173/2).

Davacı boşandığı kocasının soyadını kullanmakta menfaati bulunduğunu kabule yeterli bir delil ve sebep göstermemiş, davasını usulünce ispatlayamamıştır. Evlilik boşanma ile sona erdiğine göre mirasçılık bakımından da korunmaya değer hukuki bir menfaatinin olduğu söylenemez (TMK md. 181/1). Bu bakımdan davanın reddi gerekirken, yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

2-Kabule göre de; Davacının boşandığı kocasının soyadını kullanmasına izin verilmesi yerine, mevcut soyadının değiştirilmesi şeklinde hüküm tesisi de doğru olmamıştır.